Zorgen om Julia

Leave a comment

Van blij naar machteloosheid en woede in één middagje… We weten allemaal hoe snel het kan gaan, maar zo snel, dit was de bus van links!

Gisterenmiddag was onze dochter zo blij, VAKANTIE!! Ik had er nog over gepost hier…
Zes weken lang geen getreiter, geen gepest, even geen onveiligheid en rust…. Alleen maar leuke dingen doen! Ja, daar had ze zo’n zin in!
Haar geobsedeerde pestkop woont bij ons over de brug aan de overkant, maar dat deert niet, we gaan gewoon niet naar de speeltuin die bij hen achter het huis is… We zoeken ze gewoon niet op.

Op vrijdagavond zat ze tot voor kort op toneel, een heerlijk uitlaatklep, maar door de zomerstop kan ze nu eindelijk op vrijdagavond discozwemmen… Yeeey…. Leuk!
Ze belt haar vriendje, een leuk joch, met een superleuke mama, of hij zin heeft om met haar naar het zwembad te gaan. Dat is bij ons in het dorp veilig, want ze kunnen het zelf op de fiets af en er is veel sociale controle, iedereen kent iedereen, zeg maar…
Hij is blij! Hij wordt ook gepest en ons meisje en hij passen op elkaar. Ze voelen zich veilig bij elkaar. Super dus.
Ze komen bij het zwembad en daar is domper één, de pester is er ook, die gaat dus nooit discozwemmen maar misschien omdat het vakantie is, dat ze nu mag, geen idee, maar ons meisje is een stuk minder blij, maar gaat toch zwemmen, ze heeft van mij geleerd dan toch gewoon te gaan doen wat je al van plan was, anders wordt daardoor wel heel erg beperkt in je vrijheid, we wonen in een heel klein dorp dan…
Zo klein dat de dochter van de hulp van mijn moeder daar werkt en dus haar veiligheid zou kunnen waarborgen in elk opzicht.
De moeder van de pester is er ook.
Onze dochter en haar vriendje gaan weer over op de negeer modus en doet wat ze steeds al deed, ze laat de pester volledig links liggen en blijft uit haar buurt, maar de pester let op haar, en gaat steeds waar zij is, moeder ziet dit niet en zit te kletsen met de badjuf (dochter van de hulp van mijn moeder dus).
Dan ziet het vriendje van mijn dochter dat de pester bij haar moeder staat en naar onze dochter kijkt. Dus zegt dat tegen onze dochter, die haalt haar schouders op en zwemt lekker verder maar twee tellen later wordt ze bij de badjuf geroepen en die zegt tegen onze dochter dat ze uit de buurt moet blijven van haar pester, ze snapt het niet en zegt dat ze dat ook doet, en dat haar pester haar de hele tijd al achtervolgt… Waarop de badjuf zegt dat ze haar wel kent en haar deze waarschuwing niet voor niks geeft natuurlijk! WTF!?
Dan is het plezier natuurlijk over, vanaf nu kan ze dus niet meer naar het zwembad, ze voelt zich daar niet meer veilig.
Ze komt huilend thuis en begrijpt er niks van, ze had de hele tijd gedaan wat ik had gezegd te doen, negeren en uit de buurt blijven en het had niet geholpen….. Zo’n verdriet in haar ogen….. Mijn hart brak!

Ik belde naar het zwembad om te horen wat badjuf te melden had over dit hele voorval, die zegt dat ze allemaal verhalen hoort van de moeder van de pester en dat ze er niet tussen gaat zitten. Waarop ze de verbinding verbreekt, de idioot!
Ik ben in de auto gestapt en heb onderweg nog een keer gebeld en haar verteld dat ik een klacht bij haar baas indien als zij nog een keer de verbinding verbreken zou. Ze hoorde mij kort aan en zei weer dat ze er niet tussen ging zitten en verbrak weer de verbinding….
Ik heb haar een WhatsApp gestuurd met het volgende…
(namen zijn erin, maar dat is dan jammer, er zit niemand uit mijn dorp in deze groep en daarbij als je grote mensen streken uithaalt moet je ook op grote mensen blaren zitten…..)
~~~
“Echt zo fout van jou! Mij ophangen! Woest ben ik al op school, Julia wordt in opdracht van Gyia door kinderen gepest, ik heb 26 getuigen die allemaal doodsbang zijn voor Gyia en anoniem brieven schrijven naar de directie van school….zo bang zijn ze! Julia is al vier jaar niet veilig op school! Door haar! Sinds vier maanden MAG Julia niets meer zeggen omdat ik niet wil horen Julia deed dit, Julia deed dat…ze deed al niks, alleen maar reageren op de misselijkmakende acties van Gyia! Ze MOET haar negeren…en dat doet ze!
Zo zijn we er dus achter gekomen dat Gyia geobsedeerd is door Julia en haar absoluut niet met rust kan laten… Ze krijgt in opdracht van Gyia klappen met een lineaal tegen haar hoofd tijdens de les, heeft een blauw oor en zijkant hoofd en de juf zegt tegen haar dat ze het maar moet negeren, ik heb gedreigd met aangifte van mishandeling, want DAT IS WAT HET IS! Kinderen schrijven in brieven dat ze niet met haar mogen spelen van Gyia en anders gaat ze hen ook pesten, de vriendin van julia werd, omdat ze met Julia speelde ook uitgescholden omdat ze een kutkind was omdat ze met een kutkind speelde enzovoort enzovoort, alles staat op papier! Eindelijk ondernam school actie….ze moesten wel, ik heb het bestuur erbij gehaald! Bang voor een slechte naam! Zij weten dat Gyia geobsedeerd is! En haar moeder geloofd het niet! Die denkt nog steeds dat haar dochter heilig is!

Jij wil je er niet mee bemoeien, DOE DAT DAN OOK NIET! Jij laat mijn dochter in het vervolg met rust en gaat zeker nooit meer tegen haar roepen dat je haar kent, want het enige wat je van haar weet is welke kleur haar ze heeft! Verder weet JIJ niets!
Julia laat Gyia al zeker vier maanden links liggen, sterker nog, negeert haar helemaal, Gyia is lucht! Maar wordt de hele dag geziekt en getreiterd maar ze houdt het vol , ze doet en zegt niks! Mijn dochter is de knapste van de hele wereld! Zo gepest worden en dan dit volhouden! Je weet NIKS! Hou je mond dan ook en roep niet tegen mij dat je allemaal verhalen hoort…. Als jij zegt Julia te kennen, wat je vanavond hebt gedaan, dan weet je ook dat dit leugens zijn! Of niet Natas!
Het enige juiste zou zijn dat je Julia zegt dat je je vergist hebt en dat je het niet zo bedoelde… Ze is door een hel gegaan het afgelopen jaar, en dan doe jij er nog even een schepje bovenop…. Heel lelijk! Ze zouden dit bij jouw dochter moeten doen! Dan wordt jij ook woest! Heel lelijk! Niet meer doen!
~~~

💔

BREAKIN’ NEWS

Leave a comment

BREAKIN’ NEWS:
Het is 6:25, Beau slaapt nog!!
(gister geen aripiprazol gegeven om 18:00)
Vanochtend krijgt hij er één, misschien huil ik morgen wel weer, maar voor nu heb ik geslapen en hij ook!
Wij allemaal!
Ik kan weer even lachen, nadenken, blij zijn….
Vandaag een goede dag!
Yeeey!

Abilify – Aripiprapozol

Leave a comment

Zoals jullie het weten hebben we het zwaar…
Erg zwaar met onze zoon van zes, sinds afgelopen vrijdag krijgt hij abilify…. Ook wel aripiprazol genaamd.
Elke dag kroop hij naast mij om een uur of half vijf en ging dan liggen wiebelen of geluidjes maken (Adhd) uiteraard was slapen voor mij dan klaar…
En vandaag begon mijn dag al om, hou je vast, 3.34!
Hij krijgt al jaren melatonine 5mg en dat werkte tot half vijf….
Dat is nog te doen, alhoewel ik daarin ook veel te weinig slaap krijg…
Ik raak langzaamaan oververmoeid want ik wordt gemarteld door mijn kind, vast weer allemaal niet expres op niet met opzet, maar dit is wel wat ze bij gevangenen doen om ze aan het praten te krijgen… Geloof me, ik geloof dat je gaat praten, je verteld alles wat ze willen horen, als je maar kan slapen…. Onze dagen zijn zo zwaar dat ik echt mijn nachtrust nodig heb om goed te kunnen functioneren overdag…
Ik voel aan alles dat ik aan het breken ben, helemaal als ik een seconde denk aan de zomervakantie, welke over zes weken begint…

HET KAN NIET! Ik denk dat ik degene ben die aan het einde zomer opgenomen moet worden, wat zeg ik…
Halverwege al ben ik bang…
Ik ben OP!! Waarom hoort niemand mij!! Waarom? Waarom luisteren ze niet naar mij….? Willen ze dan echt dat het hier escaleert?
Ik lig nu zo boos in mijn bed…. En hij snapt er niks van… Wil mijn aandacht voortdurend… Ik moet lezen, Beau kan niet lezen, mijn bed is zo warm, zijn bed niet goed, Beau heb honger, Beau moet wc, en elke keer gebaar ik dat hij naar zijn bed moet, waarop hij zegt: “Beau heeft niks gedaan!”. Hij snapt niet wat hij doet… Wat hij teweeg brengt met dit gedrag…. Voortdurend hoor ik getik, geklopt, ge-bbbbbbbb, ge-tttttt, oeoeoeoeoe, mama alsjeblieft helpen, ik kan niet goed…uit zijn kamer komen…. Ik lig me echt ongelooflijk te irriteren want hij moet in zijn bed liggen, als ik dat gebaar zegt hij: “Beau niet moe….”

  • Lief doen tegen hem > Beau komt uit bed
  • Streng doen > Beau komt uit bed
  • Boos doen > Beau komt uit bed
  • Terugleggen 20x zonder enige reactie > Beau komt uit bed
  • Pictogrammen > Beau komt uit bed
  • Planning maken met verwijzers > Beau komt uit bedRazend worden omdat blijkbaar al het andere niet werkt > Beau blijft in bed maar huilt omdat hij het gewoon niet snapt, en ik huil ook, van onmacht, en verdriet, onbegrip en omdat ik oververmoeid ben…. Ik kan het niet meer aan, het breekt mijn hart om hem zo te zien, het breekt mijn hart als ik zo boos moet worden om iets bij hem voor elkaar te krijgen…. Ik ben een emotioneel wrak…. En niemand om ons heen hoort ons (Robert en ik) roepen om hulp….

In vervolg op…. deel drie

Leave a comment

In vervolg op gisteren over onze knappe, lieve zoon en zijn perikelen:

Vanmorgen ging er vanuit de gemeente om 12:12 deze mail uit naar een ieder die bij ons betrokken is aangaande Beau:


Beste allemaal,

Na gisteren 2x een kwartier in de wacht gestaan te hebben bij het CIZ heb ik vandaag contact gehad. In eerste instantie wilde men mij niet te woord staan en de contactpersoon zou niet aanwezig zijn. Ik ben naar Daphne gereden om samen te bellen en te regelen dat ik contactpersoon ben. Wederom werd er aangegeven dat mevr. niet aanwezig was. Toch heeft mevr. mij gebeld. Er lag wel een toestemming dat ik het contactpersoon zou zijn.
Ik heb mevr. de spoedsituatie uitgelegd. Dat het in de thuissituatie niet meer gaat maar ook niet meer op school. Mevrouw geeft aan dat zij denkt dat autisme voorliggend is. Ik heb haar uitgelegd dat zijn doofheid juist parten speelt, hij begrijpt de taal niet, sociaal emotioneel laag, IQ gemiddeld of hoger dan gemiddeld. Dat Kentalis bij hoge uitzondering de gemeente laat betalen voor logeren, maar geen behandeling kunnen bieden omdat er een WLZ indicatie nodig is.etc.
Mevrouw begrijpt de situatie maar geeft ook aan geen spoedprocedure zomaar op kan starten. Ze hebben wachtlijsten en zij hebben de tijd nodig om alles goed af te wegen. Het dossier ligt nog niet bij een medisch behandelaar. Wel zou zij er achter aan gaan mailen. Nogmaals benadrukt dat het spoed is. Dat ik het zonde zou vinden wanneer het thuis echt niet meer gaat, wij Beau ergens anders zouden moeten plaatsen waar hij het ook niet gaat redden. Dat het in belang van Beau is dat er snel een beslissing komt. Mevrouw blijft aangeven dat zij het autisme voorliggend vind. Ik heb het nummer van Nicole aan mevrouw gegeven en gevraagd spoedig contact met haar op te nemen. Dat Nicole de situatie omtrent Beau goed uit kan leggen. Dit zou zij gaan doen.
Mevrouw benoemde ook nog dat tijdens het huisbezoek Beau achter in de kamer zat en goed kon horen wat zij zeiden. Ook dat hij rustig was.

Ik krijg de indruk dat ze bij het CIZ de noodzaak niet goed inzien.

Nicole: Zou jij misschien contact op kunnen nemen met het CIZ hierover?

Aldus getekend de mw van de gemeente!


We hadden een hard hoofd in dat het goed zou komen en de hoop opgegeven.
Ze moet wel de wanhoop hebben gelezen in mijn ogen, ik zag het ook in haar ogen….

Dus daarna alles besproken met elkaar, afscheid genomen en de dagelijkse dingen gaan doen..

Dan om een uur of vier gaat mijn mobiel, ik herkende het nummer wel, maar kon het even niet plaatsen…

Het CIZ, onze contactpersoon:
Lieve ouders van Beau! Ik heb goed nieuws!
Beau krijgt de WLZ, ik heb vanmorgen het dossier overgedragen aan twee artsen en zij hebben zich erover gebogen en unaniem besloten dat Beau in aanmerking komt voor een levenslange WLZ indicatie!!!

We zijn stil… Doodstil…

Zorgboerderij….

Leave a comment

Omdat onze dochter ook in een zwaar gezin opgroeit, hebben wij besloten dat het voor haar ook goed is om af en toe tot rust te kunnen komen..  En zo kwam er een zorgboerderij in beeld, de boerderij staat in Onderdijk en we zijn met z’n drieën gaan kijken want, Julia kon al een midweek komen in de kerstvakantie…  Wauw! Zo snel al… Het enthousiasme wat de medewerkers uitstralen.. De liefde die doorklinkt in het vertellen over de werkwijze, doelen en kinderen…  Alles bij elkaar…  Zij leven in mijn droom…  

Julia was erg zenuwachtig daags voordat ze heen ging, wij hadden al een paar keer geruststellend gezegd dat ze helemaal geen tijd krijgt om ons ook maar heel even te missen.. Ze was er zelf niet zo gerust op. Toen was de dag aangebroken dat ze mocht pakken, spannend, want wat neem je mee als een hele week met paarden mag gaan werken.. Nou in ieder geval je rijlaarzen… En knuffels en je eigen kussen. Bepakt en bezakt brachten we haar er naar toe. Julia deelde haar kamer met een heel leuk meisje, het klikte meteen tussen de dames. Julia was koud een half uurtje binnen en ze zat al op het paard..  Echt Superleuk! Ik kon in mijn stoutste dromen niet kunnen dromen dat mijn dochter na 10min al zou draven op dit paardje…  Ik groeide van trots…  Mijn meisje..  Wauw! Ze heeft inderdaad een topweek gehad. We kregen halverwege de week een telefoontje dat ze nog nooit zo’n vrolijk, lief en enthousiast kindje hadden gehad…  Wat een compliment, het gaat over ONZE dochter!! Na deze week wilde ik graag een klein verslagje van de boerderij zodat ik toch een beetje een idee kreeg van de begeleiding hoe het was gegaan. En ik kreeg per mail het volgende binnen:
“Logeermidweek kerstvakantie 2017
Julia heeft in de kerstvakantie van maandag 2 januari t/m 6 januari voor het eerst gelogeerd op Leestensch Hof. Vanaf aankomst viel het op dat Julia genoot van het contact met de andere kinderen en de dieren. Ze was gezellig en kon zeer komisch uit de hoek komen. Op maandag heeft Julia paard gereden en later op de dag heeft ze samen met een ander meisje gemend (Shetlander voor de kar). Julia past zich gemakkelijk aan in de voor haar nieuwe groep. Julia is geïnteresseerd in andere kinderen waardoor ze snel contact maakt. In de afgelopen week is het opgevallen dat ondanks het gemakkelijk contact maken Julia het soms lastig vindt om iets tactisch over kan brengen bij de ander. Hierdoor kan het voorkomen dat andere kinderen het al bemoeiend ervaren, terwijl dat niet de intentie van Julia is. Hierin stelt Julia zich wel leerbaar op.
Op dinsdag is de groep naar het zwembad geweest en woensdag zag Julia een aantal bekende uit het dorp. Dit vond ze leuk, maar hield ook contact met haar nieuwe vriendinnetjes. Donderdag en vrijdag zijn er diverse activiteiten op de boerderij gedaan. Julia heeft overal enthousiast aan meegedaan en dit werkte voor de andere kinderen motiverend. Julia heeft gedurende de week geen last van heimwee gehad en heeft vooral aangegeven het erg naar haar zin te hebben. Het slapen deed ze keurig, net als het eten.”

Wauw…  Ik loop niet naast mijn schoenen, ik kan ze gewoon niet meer vinden…  Wat ben ik trots op onze mooie meid… 

Heb je ook een speciaaltje?

Leave a comment

Als ik zo lees over de eigenschappen van kinderen en volwassenen met autisme, of AD(H)D, of HSP personen, dan bedenk ik me: zijn deze mensen nu echt zo vreemd in hun gedrag of eigenschappen? Maar hoe meer ik er over lees en nadenk, vind ik het eigenlijk van niet.

Eigenlijk vind ik, hoe modern we ook menen te zijn, hoewel we leven in de 2000 tijd; die tijd die we nog geen twintig jaar geleden als de VERRE toekomst zagen, de tijd van computers en robots, de tijd van vooruitgang, maar toch zijn de meeste mensen op deze aardbol, zo, ongelofelijk, verschrikkelijk, levensbedreigend:

BEKROMPEN EN MIDDELEEUWS!!!

Zo verschrikkelijke ouderwetse normen en waarden en ideeën die we er nog steeds op nahouden! JA, ik ben boos ja! Want door die achterlijke bekrompenheid worden mensen, volwassenen alsmede kinderen, met een ‘stoornis’ als paria behandeld! Buitengesloten, met de nek aangekeken, over geroddeld, afgeschilderd als ‘niet opgevoed’ alsof deze mensen als Tarzan in de jungle door wilde apen zijn opgevoed.
Waarom ik dat vind? Zal ik het spellen?
Ik zal een paar voorbeelden geven.
Kinderen met autisme, of een vorm daarvan, hebben bijvoorbeeld meer behoefte om alleen te zijn. In deze bekrompen wereld, waar men altijd maar omringt is door iemand anders, of altijd in contact is met iemand anders, of de constante behoefte heeft om in gezelschap te zijn, wordt dit direct als ‘vreemd’ gezien. Hoezo: ‘Je wilt alleen zijn?’ Want dan ben je vast ziek, of chagrijnig of er is iets mis met je.
Iemand niet aankijken bij het praten, gewoon omdat je inspiratie of ingevingen of voorbeelden zoekt om je verhaal te kunnen vertellen, of bij het luisteren je juist beter kunt concentreren op datgene dat vertelt wordt (zodat je niet de hele tijd die wrat op die onderkin zit te bestuderen, bijvoorbeeld). Alleen al deze handeling wordt als ‘hondsbrutaal’ gezien. Ja, want waar haal je het gore lef vandaan om iemand niet aan te kijken, want dat toon je geen respect. (Dus iemand dwingen om naar je te kijken is wèl respectvol?) Maar goed; nog steeds hebben we dus deze middeleeuwse opvatting. Dus als een kind iemand niet aankijkt; wel hoor, die is niet opgevoed of spoort niet helemaal.
Zomaar aangeraakt worden; soms erg vervelend, maar hé, zo raar is dat toch eigenlijk niet? Als je het logisch bekijkt, is het toch ook raar als iemand, zomaar uit het niets aan jouw lichaam komt? Maar nee, dat is nog steeds, volgens de zogenaamde moderne opvattingen, onbeschoft gedrag of vreemd.
Moeilijke eters, ook zoiets. Als volwassene kun je gewoon zeggen dat je iets niet lekker vindt of niet lust, maar oh, jee, als een kind dit zegt. Dan ben je wederom ‘verkeerd opgevoed’ ‘verwend’ of je hebt vast een stoornis.
Druk gedrag. ‘Daar heb je weer dat vervelende kind met die aandoening…’ Als kind mag je tegenwoordig, net als in de middeleeuwen, stil zitten. Als in een doorzichtige dwangbuis moet je maar je aangeboren nieuwsgierigheid bedwingen. Niet te veel onderzoeken, niet te veel doorvragen en helemaal geen vragen stellen waar volwassenen geen antwoord op hebben.
Even voor de gein; moet je eens om je heen kijken hoeveel volwassenen nagels bijten, friemelen, met een pen tikken, drummen met hun vingers, dwangmatig op hun mobiel kijken, de een na de andere sigaret opsteken. Kortom; dwangmatige handelingen of impulsieve handelingen. Maar dan is het plots normaal.
En zo zijn er veel meer symptomen die door de omgeving als vreemd worden gezien. Terwijl juist de ouderwetse opvattingen vreemd zijn.
Het valt me op dat kinderen met een ‘stoornis’ uit het ASS, zich bij bepaalde mensen vervelender gedragen dan bij anderen. Dit komt gewoonweg omdat deze kinderen eerder gevoelens van anderen oppikken. Als jij heel erg op ze let: voelen ze dat. Als jij een beetje hekel voelt voor dit kind; voelt het kind dat. Als jij zenuwachtig bent; voelt dit kind dat. Als jij verdrietig of boos bent, voelt dit kind dat. Het vervelende is dat dit kind dit niet kan verklaren met woorden. Wellicht begrijpt het kind deze plotselinge gevoelens niet eens. Het kind uit het alleen in het gedrag. Dus wordt het kind plots strontvervelend, of boos, of chagrijnig, of verdrietig, of klierig, of nerveus of druk, of stil.
En vreemd genoeg geeft de persoon die deze reactie veroorzaakt ALTIJD commentaar op dit gedrag, terwijl ze niet eens in deze spiegel kijken.
Zelfs ik, als ouder zijnde, vergeet wel eens in deze spiegel te kijken. Maar als ik er eenmaal in gekeken heb, begrijp ik alles plots.
Dat vreselijke gelet op deze kinderen. Jemig, mensen! Doe niet net alsof JIJ HET opvoedkundig boek van de eeuw hebt geschreven! LAAT ZE!! Laat ze lachen, gieren, brullen, springen, zich smerig maken, klimmen, ontdekken, friemelen, gek doen, gekke bekken trekken, eten met hun handen, fiepen, fladderen, extremen interesses hebben, je doorzien, je een spiegel voor houden, zich terugtrekken als ze willen, geen behoefte aan gezelschap hebben, zich laten verwonderen door alles om zich heen, fantaseren over van alles en nog wat! LAAT ZE!
Bekritiseer ze niet constant!
Bekritiseer de ouders niet constant! Ik heb nog nooit zoveel ‘perfecte ouders’ om me heen gezien. Ja, zelfs kinderloze vrouwen, die het allemaal wel even beter weten. ( Deze mogen van mij helemaal hun mond houden; kom maar eens terug nadat je zelf 9 maanden lang een kind hebt gedragen, met heel veel pijn hebt geworpen en gebroken nachten hebt gehad. En nee; deze gebroken nachten zijn absoluut niet te vergelijken met stapavondjes)
Geloof me; als ouder zijnde weet je wel beter hoor! En zo niet; dan probeer je als ouder zijnde het wel beter.
Hou je mond tegen de ouders; ‘hoe die het eigenlijk zouden moeten doen’.
Hou je mond tegen dit kind, als je niks leuks te zeggen hebt. Kinderen hebben maar 1 vader en 1 moeder. Niet 10.
Let liever op jezelf. Vraag liever jezelf af, waarom je dit gedrag vervelend vindt. Misschien is het kind niet te druk, maar ben jij gewoon te saai. Misschien is dit kind niet te eenkennig, maar ben jij bang voor eenzaamheid. Misschien heeft dit kind niet teveel fantasie, maar ben jij gewoon fantasieloos. Misschien is dit kind niet te verlegen, maar ben jij gewoon te uitbundig. Misschien is dit kind niet te bescheiden, maar heb jij gewoon teveel kapsones. Misschien is dit kind niet dwangmatig met routines, maar ben jij gewoon te chaotisch. Misschien is dit kind niet brutaal, maar zegt dit kind gewoon de waarheid en durf JIJ die niet te horen.
Dus: LAAT ZE!
De ouders hebben het echt wel veel moeilijker dan jij met je ‘normale’ kind. En niet zozeer door hun kind op de opvoeding daarvan, maar vooral om het commentaar van ie-de-reen om zich heen.

LAAT DE OUDERS!

Als ze iets willen vragen of weten; komen ze vanzelf wel.
Want dat is ook niet veranderd, gelukkig, sinds mensenheugenis; vragen staat vrij.
Dus: Laat je ze??

Bedankt.

(Geschreven door xxxx.)

Logeren op Weerklank, eindelijk!

Leave a comment

Afgelopen maandag zijn we bij de nieuwe logeeropvang van onze jongste geweest om afspraken te maken over wanneer, hoe en waar…
We zijn blij, trots en opgelucht!
Ten eerste is het een prachtig nieuw pand zonder ontsnappingsmogelijkheden..
Dan zijn alle medewerkers of doof of kunnen zij vloeiend gebarentaal en zo ontzettend liefdevol dat ik er een brok van in mijn keel kreeg…
Na het gesprek ging ik ons mannetje van school halen en hij mocht ook kennis maken met begeleiding en bewoners. Hij vond het superleuk!
Hij gaat vanaf vrijdag in de herfstvakantie 4 etmalen in de twee weken. Dat is fijn, kunnen we hem zelf brengen voor de eerste keer. Nu is het vakantie en kan hij niet al op donderdag terecht, maar normaal zou hij dan in de even weken op donderdag middag uit school naar daar en komt hij op maandagmiddag weer uit school naar huis. Dus om de week vier dagen. We zullen hem zo missen, maar ook genieten van de ontspanning en rust als hij niet hier is…
Het is zo dubbel….