Zorgen voor Daan

Leave a comment

Gisteren de docu Zorg voor Daan van 2doc gekeken… Wat een enorm grote zorg, en wat een toppers zijn zijn ouders….
Waar zij elke dag tegenaan lopen, hebben wij allemaal ook “last” van, alle ouders van gehandicapte kinderen, lichamelijk en geestelijk; het is voor ons allen zwaar en dat de zorgverzekeraar en je omgeving het niet begrijpt en je keer op keer, op keer, op keer alles opnieuw moet uitleggen…
Dat doet je als ouder ook geen goed…
Dat maakt je wanhopig soms, soms verval je in onbegrip, soms in boosheid…soms in verdriet…
Maar altijd bereik je niks..het maakt niet uit.. je moet je er meestal bij neerleggen dat de mensen van wie je iets gedaan wil hebben zich aan de regels moeten houden, hoe schadelijk of onmogelijk dat ook in is binnen jouw gezin of kunnen van jouw bijzondere speciaaltje

Houdt moed lieve papa’s en mama’s, blijf strijden voor jouw eigen speciaaltje…
Ze hebben het zo nodig, iemand die altijd voor hen vecht, onvoorwaardelijk van hen houdt, met alle lusten en ook de lasten….

Gisteren dikke tranen over mijn wangen….

Waarom!?
Niet om de onkunde van de zorgverzekeraar…nee, daar was ik aan gewend…. Nee, hele dikke tranen om het goede nieuws voor Daan, hij kreeg een kamertje om te wonen op de allermooiste plek die je maar kunt bedenken! Een geschenk uit de hemel! Daar kan ik heel hard om huilen, tranen van blijdschap…. Wat een cadeautje zeg!

Daahaag Beau ?

Leave a comment

Daar sta ik dan, zwaaiend met natte ogen en tranen op mijn wangen, onze mooie, lieve, maar ohzo moeilijke Beau rijdt in de bus, met de allerliefste chauffeur achter het stuur, naar school….de taxi rijdt weg en de chauffeur doet nog even het raampje open; “Dag mama!” klinkt het blij door de straat. “Dag lieve Beau!” roep ik hem opgewekt toe.
Vanmiddag wordt hij opgehaald door een andere, nieuwe chauffeur om naar Weerklank gebracht te worden. Zijn derde weekend al weer. Weerklank is echt geweldig! Maar het valt me zwaar om vertrouwen te hebben in een nieuwe chauffeur, het zijn maar 10 minuten van school naar Weerklank, maar in die 10 minuten kan er natuurlijk heel veel misgaan, Beau is nogal explosief en begrijpt niet alles direct… Onbegrip van een dergelijk, onkundige persoon, zoals een taxichauffeur, ligt dan gauw op de loer…. Ik zie zoveel beren, ben zo bang, ons mannetje kan dan explosief zijn, hij is ook heel kwetsbaar… Ik wordt niet goed van mijn bezorgdheid, ben helemaal uit balans, moet loslaten, maar hij is nog maar vijf jaar… Hoe kan je dat nou, een kindje van vijf loslaten, dat is toch niet te doen…

Ik put veel kracht uit jullie medeleven en positieve gedachten…❤️
Steken jullie een kaarsje aan voor Beau, hopen jullie met mij mee dat alles goed komt, kan iemand mij dit gewoon zeggen; “Daphne, Beau is Beau, en het komt allemaal goed… “

Daar sta ik dan… Zwaaiend in tranen..

Leave a comment

Daar sta ik dan, zwaaiend met natte ogen en tranen op mijn wangen, onze mooie, lieve, maar ohzo moeilijke Beau rijdt in de bus, met de allerliefste chauffeur achter het stuur, naar school….de taxi rijdt weg en de chauffeur doet nog even het raampje open; “Dag mama!” klinkt het blij door de straat. “Dag lieve Beau!” roep ik hem opgewekt toe.
Vanmiddag wordt hij opgehaald door een andere, nieuwe chauffeur om naar Weerklank gebracht te worden. Zijn derde weekend al weer. Weerklank is echt geweldig! Maar het valt me zwaar om vertrouwen te hebben in een nieuwe chauffeur, het zijn maar 10 minuten van school naar Weerklank, maar in die 10 minuten kan er natuurlijk heel veel misgaan, Beau is nogal explosief en begrijpt niet alles direct… Onbegrip van een dergelijk, onkundige persoon, zoals een taxichauffeur, ligt dan gauw op de loer…. Ik zie zoveel beren, ben zo bang, ons mannetje kan dan explosief zijn, hij is ook heel kwetsbaar… Ik wordt niet goed van mijn bezorgdheid, ben helemaal uit balans, moet loslaten, maar hij is nog maar vijf jaar… Hoe kan je dat nou, een kindje van vijf loslaten, dat is toch niet te doen…

Ik put veel kracht uit jullie medeleven en positieve gedachten…❤️
Steken jullie een kaarsje aan voor Beau, hopen jullie met mij mee dat alles goed komt, kan iemand mij dit gewoon zeggen; “Daphne, Beau is Beau, en het komt allemaal goed… “

Schoolvervoer-zorgen

Leave a comment

Och mama’s & papa’s toch, wij zijn ervaringsdeskundigen als we het hebben over het schoolvervoer! Al 22 jaar hebben wij problemen alleen al met de onkunde van de medewerkers welke de routes maken, ongelooflijk, van topografie hebben ze daar echt nog nooit gehoord… Even voor jullie beeldvorming, start Google maps op en ga naar Wervershoof, dan naar Hem, dan naar Zwaagdijk -west, dan naar de wijk Kersenboogerd in Hoorn, dan door de stad naar de wijk de grote waal en als laatste naar De Goorn om het laatste kindje op te halen, daarna dus door naar de Jan Sluijterstraat in Amsterdam… Als je de topografische kennis hebt van een eendagsvlieg, dan weet je al dat dit niet gaat werken… Ik zie in een oogopslag dat dit een gemiddelde reistijd voor ons mannetje is van 2,5 uur, en dan moet zijn dag op school nog beginnen! Hij is vijf jaar mensen! Ik heb zelf de rit mogen aanpassen, dus dat was een groot goed. Beau kwam in de bus met kindjes die hij al kende en een chauffeur die hem de eerste twee jaar al had gereden, een zeer liefdevolle, maar erg consequente man, die stapelgek is op ons vriendje en kan lezen en schrijven met hem.
Dit was nodig omdat jaar drie, tegen onze wil, (ik heb zelfs een brandbrief naar leerlingvervoer gestuurd nog voor het schooljaar begon) Beau een andere chauffeur kreeg wat uiteindelijk resulteerde in erge mishandeling van onze Beau, ik had dit al voorzien, omdat ik mijn kind heel goed ken, maar wederom hoorde niemand mij!! Beau heeft vanaf de kerst solovervoer gehad met een nieuwe, zeer bekwame chauffeur, die na verloop van tijd ook zeer goed overweg kon met Beau. Hij is hondentrainer, klinkt gek, maar toen hij dat zei, wist ik: een geschenk uit de hemel!

Toen ik vorig jaar een berichtje plaatste op Facebook, bleek er ook nog een “verrader” onder mijn vrienden te zitten. Ik weet niet wie het is, dus ik kan er niets mee, behalve mijn ongenoegen over het schoolvervoer op een andere manier delen, hier dus.
Nu gaat Beau dus logeren in Amsterdam, elke donderdag in de EVEN week na school daarheen, en maandagmiddag in de ONEVEN week weer naar huis. Nou, maar dat is ingewikkeld, dan moet Beau ineens met een busje uit Amsterdam mee, want hij verblijft in Amsterdam. Let op, het is slechts negen, NEGEN autominuten van zijn school af.
Als Beau de ene dag door die, en dan weer door die wordt opgehaald gaan wij dit allemaal merken in zijn gedrag… Daar ben ik zo bang voor, dit is al bewezen met de chauffeur uit jaar drie. Beau werd een ongeleide projectiel en was zowel op school als thuis niet meer te hanteren! Dit alles kwam door een onbekwame taxichauffeur die Beau totaal geen grenzen gaf. Toen Beau zijn oude chauffeur terug kreeg was het of de tijd had stilgestaan en beau was direct weer leerbaar op school en thuis weer een heerlijk lief kereltje met wel enigszins gedragsproblemen…
Nu ben ik niet voor een gat te vangen en zal ik doorklimmen in de boom tot ik de beslissende persoon heb, en natuurlijk een passende oplossing.
Dat is gelukt, alleen nu is het volgende probleem, ik heb een brief gekregen waarin staat dat de chauffeur maandag de extra tijd, die het kost om Beau op te halen van zijn logeeradres, gaat meten en dat voorwaarde is dat de andere kinderen niet eerder opgehaald hoeven worden…. WAT THE FUCK?! Dat is mijn eerste gedachte, want… Toen Beau voor het eerst naar Amsterdam ging zaten er vier kinderen in de bus, beau werd om 7:20 opgehaald., het jaar daarna werd het half acht, want een kindje reed niet meer mee. Tweede coentunnel was nog niet open trouwens. Toen kreeg hij de onbekwame chauffeur, hij werd om 07:05 opgehaald.. Dat was dus 25 min! eerder dan het jaar ervoor…er kwam een kindje bij en de tijd werd 06:50 Vond ik al zwaar voor Beau en nu, dit jaar wordt hij 06:45 opgehaald, onze wekker gaat hier elke dag om 05:30! Beau zijn school begint om half negen, reken je even mee, hoelang ons mannetje in de bus zit, en dan moet zijn dag dus nog beginnen!
Kort gezegd, als Beau eerder op moet staan maakt het geen zak uit, maar als andere kinderen eerder op moeten staan dan hebben we gedonder… Wat is dit voor een beleid!?
Want als er een kindje uit Avenhoorn erbij komt moeten de kinderen ook vijf minuten eerder op, en dan kan het zeker wel, echt belachelijk dit!

Ik ben zo klaar met vechten…. Al 22 jaar in gevecht tegen een bureaucratie die niet te bevechten valt…
Ik denk dat ik daar maar ga solliciteren, als leidinggevende
Zelfs een aanbevelingsbrief van de schoolpsycholoog hebben ze van tafel gewapperd…
Hebben jullie nog tegen argumenten welke ik on de strijd kan toevoegen, misschien zie ik iets over het hoofd?